افسردگی کودکان چیست

افسردگی کودکان قابل درمان است

درمان تعاملی والد-کودک نشانه های افسردگی در کودکان را کاهش می دهد.

طی دهه گذشته، تحقیقات نشان داده که کودکان حتی در سن سه سالگی می توانند نشانه های بالینی افسردگی حاد را از خود بروز دهند. اغلب، افسردگی با سایر اختلالات روانشناختی در کودکان همراه است. کودکان خردسالِ دچار افسردگی، بیشتر در سنین بزرگسالی در خطر افسردگی حاد قرار دهند.

درمان افسردگی کودکان

هرچند اختلالات افسردگی می توانند در سنین خردسالی بروز پیدا کنند، اما در مورد درمان های ویژه ی خردسالان، داده های تجربی زیادی در دست نیست. در مقاله ای که اخیراً در نشریه ی روانپزشکی آمریکا منتشر شد، جان لابی (Joan Luby) و همکارانش گزارش دادند که انواع خاصی از درمان که به تعاملات بین والد و کودک می پردازند، در کاهش علائم افسردگی در کودکان بسیار مؤثر هستند.

افسردگی در کودکان اغلب با نشانه هایی رفتاری همراه بودند که ممکن است علائم سایر اختلالات کودکان باشند.

مغز کودکان خردسال هنوز در حال رشد بوده و در صورت مواجهه با تحریکات خارجی، برای شکل دهی ارتباطات عصبی جدید قابلیت بیشتری دارد. یعنی انعطاف پذیری عصبی (neuroplasticity) کودکان در مقایسه با بزرگسالان بیشتر است. بنابراین، مداخله ی بهنگام ممکن است احتمال موفقیت در درمان افسردگی کودکان را بیشتر کند. برای مثال، وقتی کودکی تنبلی چشم دارد، بستن چشم سالم می تواند چشم ضعیف تر را به قوی تر شدن وادار کند، و این درمان زمانی کاربرد دارد که کودک در سنین خردسالی است. وقتی کودک به سن بلوغ و بزرگسالی می رسد، مغز، انعطاف پذیری کمتری داشته و درمان، کم اثر تر خواهد بود.

لابی و گروه همکارانش یک نوع درمان را که به درمان تعاملی والد-کودک (PCIT) معروف است، با افزودن یک ماژول ویژه توسعه  عاطفی، برای درمان افسردگی خردسالان بهینه سازی کردند. درمان تعاملی والد-کودک، در درمان کودکان دارای رفتارهای مخرب، مؤثر شناخته شده است. ماژول توسعه عاطفی به این روش درمانی افزوده شد تا تأثیر این درمان بر کودکان افسرده بررسی شود. در طول ماژول توسعه ی عاطفی، والدین راهبری شدند "تا از مهارتِ بها دادن و تسامح با احساسات کودکان استفاده کرده و کودک را در ساماندهی به احساسات شدیدش، یاری کنند". در این روند، والدین آموختند که به کودکانشان در جهت شناخت و بررسی دلایل احساسات منفی شان و یافتن روش هایی برای کنار آمدن مؤثرتر با این احساسات کمک کنند.

محققان گروهی متشکل از 229 کودک مبتلا به افسردگی را که بین سنین 3 تا 7 سالگی بودند، مورد بررسی قرار دادند. تمام کودکان مورد بررسی، حداقل یک سرپرست یا مراقب داشتند. هیچکدام از آنها داروهای ضدافسردگی مصرف نکرده یا تحت هیچ نوع رواندرمانی نبودند. کودکانی که افسردگی آنها حاد تشخیص داده شد، از گروه کنترل حذف شده و سریعاً برای طی روند درمان معرفی شدند. افسردگی در کودکان اغلب با نشانه هایی رفتاری همراه بودند که ممکن است علائم سایر اختلالات کودکان باشند. این موضوع در مورد کودکان شرکت کننده در این تحقیق نیز صدق می کرد. علاوه بر افسردگی، تقریباً 45 درصد این کانون دچار اختلال اضطراب بوده، 35 درصد آنها بیش فعالی (ADHD) داشته و حدود نیمی از آنها دچار اختلال نافرمانی مقابله جویانه (ODD) بودند.

229 جفت کودک-والد به دو دسته تقسیم شدند. یک گروه بلافاصله وارد روند درمان شدند و گروه دیگر در فهرست انتظار قرار گرفتند. کودکانی که در فهرست انتظار قرار گرفتند در مقایسه با کودکانی که در روند درمان بودند به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. (کودکانی که در فهرست انتظار قرار گرفتند و علائم افسردگی داشتند، در پایان دوره ی با ماژول توسعه ی عاطفی درمان تعاملی والد-کودک تحت درمان قرار گرفتند. درمان در بیست جلسه و طی 18 هفته ارائه شد. رواندرمانگران حرفه ای می توانند برای اجرای این روش درمانی مورد آموزش قرار بگیرند، بنابراین این رویکرد درمانی می تواند با هزینه ی معقولی ارائه شود.

درمان افسردگی کودکان

نتایج این آزمایش بسیار قابل توجه بودند. بیش از 75 درصد کودکانی که در گروهِ درمانی قرار داشتند، پس از طی روند درمان دیگر علائم افسردگی را دارا نبودند، در حالی که این رقم در کودکانی که در انتظار درمان بودند، تنها 25 درصد بود. در بیش از 73 درصد کودکان تحت درمان، افسردگی در حالت خاموش (یعنی بدون علائم مشهود یا با علائم بسیار اندک) قرار گرفت، در حالی که در کودکانی که در صف انتظار برای درمان بودند، این رقم تنها 23 درصد بود. علاوه بر پیشرفت در زمینه ی کاهش علائم افسردگی، عملکردهای روانی-اجتماعی نیز در کودکان تحت درمان بهبود یافت. والدینی که در بخش درمانی این پژوهش مشارکت کرده بودند، خود نیز کاهش علائم افسردگی و سطح پایین تری از اضطراب را گزارش کردند. هم والدین و هم کودکان احساس کردند که این درمان برایشان سودمند بوده است.

نتایج گزارش شده این تحقیق در انتهای دوره ی درمانی 18 ماهه اندازه گیری شد. نویسندگان این پژوهش معتقدند که بررسی درازمدت کودکانی که به درمان به موقع پاسخ دادند، حائز اهمیت بسیار است. امید است که درمان به موقع کودکان دچار افسردگی به کاهش خطر ابتلا به افسردگی یا سایر اختلالات روانی در سنین بزرگسالی منجر شود. این یکی از نتایج مهم این روش درمانی بوده و اهمیت درمان به موقع را نشان می دهد و احتمالاً می تواند به عنوان یک استراتژی مؤثر برای پیشگیری طولانی مدت از اختلالات روانی محسوب شد. زمان و تحقیقات بیشتر، ما را در این زمینه آگاه تر خواهند کرد.



اشتراک گذاری

مطالب مرتبط

مطالب مرتبط